1. Czy moja przeglądarka internetowa pozwala na oglądanie map w portalu GEOPORTAL.GOV.PL?

Zaawansowane funkcje JavaScript użyte przy tworzeniu dynamicznych aplikacji są kompatybilne z następującymi typami przeglądarek www w wersji dystrybucyjnej (a nie beta):
 - Explorer 5.0 i nowsze
 - Netscape 6.0 i nowsze
 - Firefox 1.5 i nowsze

2. Nie widzę mapy, nie mogę nawet jej wybrać z konturów gmin?

Powodów takiej sytuacji może być kilka:
 - wyłączenie serwisu w celu jego uaktualnienia lub konserwacji - prosimy
   wówczas spróbować jeszcze raz;
 - brak zobrazowania wskazanego obszaru - prosimy o cierpliwość,
   gdyż  udostępniony obecnie portal jest wersją pilotażowa sukcesywnie
   uaktualnianą;
 - niewłaściwa przeglądarka internetowa - patrz opis wcześniejszy;
 - przeciążenie serwisu - prosimy sprawdzić usługę raz jeszcze nieco
   później.

3. Portal nie działa tak jak powinien. Działalność kończy się na dotarciu do konturów gminy (wybrana gmina wyświetla się na zielono).

Po wyświetleniu szukanej gminy w kolorze zielonym, należy kliknąć na celownik z zarysem Polski znajdujący się nad mapką powiatu (przy napisie "Zobacz wybraną mapę"). Powinno wówczas otworzyć się nowe okno przeglądarki internetowej z żądaną mapą.

4. Czy można korzystać z danych (map) publikowanych w portalu umieszczając je na innych stronach internetowych?

Treści publikowane na stronach GEOPORTAL.GOV.PL są prawnie zastrzeżone, o czym informuje na stronie z Regulaminem - korzystanie z praw i własności wymaga uzyskania uprzedniego pisemnego zezwolenia.
Zasoby te są w gestii Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (CODGiK). Do zakresu działania Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej należy gromadzenie, prowadzenie i udostępnianie Centralnego Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w wersji analogowej i cyfrowej oraz kontrola opracowań przyjmowanych do tego Zasobu zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa (rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn. 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzaju materiałów stanowiących Państwowy Zasób Geodezyjny i Kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z Zasobu oraz udostępniania Zasobu). Zgodę na wykorzystanie informacji z Zasobu Geodezyjnego i Katastralnego udziela Główny Geodeta Kraju. Do niego należy skierować podanie o możliwość skorzystania z treści publikowanych na stronach GEOPORTAL.GOV.PL. Można też skontakować się z instytucją CODGiK (www.codgik.waw.pl) w celu sprecyzowanie możliwości wykorzystania ortofotomap.

1. Pojęcie przestrzeni dyskretnej związane jest z pojęciem matematyki dyskretnej. Matematyka dyskretna jest zbiorczą nazwą wszystkich działów matematyki zajmujących się badaniem struktur nieciągłych czyli zawierających zbiory co najwyżej przeliczalne (dyskretne). Inaczej mówiąc przestrzeń dyskretna to przestrzeń, w której pozycję danego przedmiotu daje się określać tylko z pewną precyzją np. co 5 cm, 1 m, 30 m, czy 2 km.
   
   
2. Stereoskopia jest to technika obrazowania oddająca wrażenie widzenia przestrzennego, czyli takiego, które obok kształtów czy kolorów obiektów przedstawia również ich wzajemne relacje w przestrzeni trójwymiarowej, a także odległość od obserwatora. Opiera się ona na zasadzie dostarczania do mózgu dwóch obrazów tego samego obiektu z dwóch różnych perspektyw, od lewego i prawego oka. W celu osiągnięcia wrażenia widzenia przestrzennego wykonuje się tzw. stereo-pary.
   
   
3. Stereo-para jest to para zwykłych zdjęć dwuwymiarowych przedstawiających dany obiekt czy scenę z dwóch różnych punktów widzenia. Dzięki różnej perspektywie ta sama scena wygląda na obu zdjęciach nieco inaczej. Właśnie te drobne różnice, związane z różnym kątem pod którym oglądane są te same obiekty na różnych obrazach, umożliwiają widzenie stereoskopowe.
   
   
4. PUWG 1992 – Pańśtwowy Układ Współrzędnych Geodezyjnych 1992 (zwany w skrócie „układem 92” jest to układ współrzędnych płaskich prostokątnych, utworzony na podstawie matematycznie jednoznacznego przyporządkowania punktów powierzchni Ziemi odpowiednim punktom na płaszczyźnie według teorii odwzorowania kartograficznego Gaussa-Krügera. Określają go następujące parametry:
   • południk osiowy L = 19° długości geograficznej wschodniej,
   • pas południkowy o szerokości obejmującej cały obszar kraju,
   • współczynnik zmiany skali na południku osiowym wynosi 0.9993
   • punkt przecięcia się obrazu równika z obrazem południka osiowego otrzymuje współrzędną x =  -5 300 000 m, a punkty leżące na południku osiowym – współrzędną y – 500 000 m.
   Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie państwowego systemu odniesień z dnia 8 sierpnia 2000r.przestrzennych (Dz. U. z 2000r. Nr 70, poz. 821) jest to układ oficjalnie obowiązujący w Polsce.
   
   
5. System wysokości Kronsztadt 86 tworzą wartości geopotencjalne podzielone przez przeciętne wartości przyspieszenia normalnego siły ciężkości, zwane wysokościami normalnymi, odniesione do średniego poziomu Morza Bałtyckiego w Zatoce Fińskiej, wyznaczonego dla mareografu w twierdzy Kronsztadt koło Sankt-Petersburga.
   Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie państwowego systemu odniesień z dnia 8 sierpnia 2000r.przestrzennych (Dz. U. z 2000r. Nr 70, poz. 821) jest to układ oficjalnie obowiązujący w Polsce.
   
   
6. Fotogrametria jest to dziedzina nauki i techniki zajmująca się odtwarzaniem kształtów, rozmiarów i wzajemnego położenia obiektów na podstawie zdjęć fotogrametrycznych. Fotogrametria zajmuje się najczęściej zdjęciami lotniczymi i satelitarnymi oraz opisywaniem powierzchni Ziemi odwzorowanej na takich zdjęciach, istnieją jednak inne rodzaje fotogrametrii, np. fotogrametria naziemna, gdzie przy pomocy naziemnych fotogrametrycznych kamer dokonywane są pomiary i archiwizacje budynków, ich przemieszczeń, zabytkowych przedmiotów, wykopalisk archeologicznych itp.
   
   
7. LPIS (ang. Land Parcel Identification System) czyli System Identyfikacji Działek Rolnych jest częścią systemu IACS (ang. Integrated Administration and Control System) – Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli.
   
   
8. Obraz rastrowy jest to pionowo-pozioma siatka kwadratowych pikseli (ang. pixel – picture element – element obrazu) o określonych wartościach, wskazujących natężenie pewnej przedstawianej przy pomocy obrazu cechy, np. jasność obiektu na zdjęciach satelitarnych czy wysokość na obrazie NMT. Wartości pikseli zapisane są w systemie dwójkowym, przy czym liczba bitów przeznaczona na zapis wartości pikseli może być różna. To od tej liczby, zwanej czasem rozdzielczością radiometryczną obrazu, zależy ile różnych wartości można zapisać przy pomocy pikseli danego obrazu. Liczba możliwych poziomów wartości piksela równa się 2n, gdzie n = liczba bitów. Typowy 8-bitowy zapis pozwala na przyporządkowanie każdemu pikselowi jednej z 28 czyli 256 wartości.
   
   
9. Ortorektyfikacja jest to proces przetworzenia obrazu fotogrametrycznego (zdjęcie lotnicze lub satelitarne) mający na celu usunięcie jego zniekształceń powodowanych przede wszystkim przez różnice wysokości powierzchni terenowej wynikających z faktu, że zdjęcie jest rzutem środkowym. Można powiedzieć, że proces ortorektyfikacji polega na przekształceniu zdjęcia do takiej postaci, jaką miałoby ono, gdyby było rzutem ortogonalnym. Dzięki temu, oprócz wyeliminowania wpływu deniwelacji terenu, ortoobraz (ang. ortophoto) charakteryzuje się jednolitą skalą dla całej powierzchni przedstawionego na nim terenu. Do przeprowadzenia ortorektyfikacji zdjęcia niezbędna jest znajomość parametrów orientacji zewnętrznej kamery w czasie wykonywania zdjęcia oraz NMT dla danego obszaru.
   
   
10. Korekcja geometryczna jest procesem umożliwiającym nawiązanie układu zdjęcia (wiersz, kolumna) do układu współrzędnych przyjętego odwzorowania kartograficznego (np. PUWG 1992). Stosowane są trzy różne metody korekcji geometrycznej:
    • metoda ścisła (fizyczna) – polega na wykorzystaniu elementów orientacji zewnętrznej zdjęcia; wymaga specjalistycznego oprogramowania fotogrametrycznego; można łączyć z procesem ortorektyfikacji,
    • metoda ścisła z wykorzystaniem punktów dostosowania – polega na wykorzystaniu elementów orientacji zewnętrznej zdjęcia poprawionych przy użyciu punktów dostosowania (fotopunktów), których współrzędne w obu układach (zdjęcia i terenowym) są znane; wymaga specjalistycznego oprogramowania fotogrametrycznego oraz dodatkowych pomiarów; daje największą dokładność produktu; można łączyć z procesem ortorektyfikacji,
    • metoda wielomianowa – polega na przetworzeniu zdjęcia przy wykorzystaniu punktów dostosowania (fotopunktów), metodą wielomianową; nie wymaga znajomości elementów orientacji zewnętrznej zdjęcia ani specjalistycznego oprogramowania; trudna do oszacowania, niejednolita dokładność otrzymanego produktu; nie można łączyć z procesem ortorektyfikacji.
      
      
11. Metadane to inaczej „dane o danych”. Przy ich pomocy opisuje się różnorodne parametry przedstawianych danych. W przypadku danych przestrzennych mogą to być np.: układ współrzędnych, dokładność, zakres danych, data ich pozyskania itp.
    
    
12. GIS (ang. Geographic Information System) oznacza System Informacji Przestrzennej. Jest to system informacyjny służący do wprowadzania, gromadzenia, przetwarzania oraz wizualizacji danych przestrzennych. Niezbędne do jego istnienia komponenty to:
    • dane przestrzenne;
    • odpowiedni sprzęt elektroniczny;
    • odpowiednie oprogramowanie umożliwiające wykorzystanie danych;
    • odpowiednio przeszkoleni użytkownicy.
    W zależności od skali mówimy o Systemie Informacji Geograficznej (małe skale) bądź o Systemie Informacji Terenowej (wielkie skale).
    
    
13. W grafice wektorowej wszelkie obrazy tworzone są za pomocą punktów lub figur geometrycznych. Jest to grafika generowana w całości komputerowo i nie ma ona bezpośredniego przełożenia na obrazowanie obiektów z natury. U podstawy grafiki wektorowej leży punkt o określonych współrzędnych. Dwa punkty mogą wyznaczać współrzędne dwóch końców odcinka (o zerowej grubości), natomiast kilka odcinków może wyznaczać linię łamaną (ang. polyline) albo wielokąt (ang. polygon) będący wyrazem powierzchni. Istnieją zatem trzy typy obiektów w grafice wektorowej – obiekty punktowe, liniowe i powierzchniowe. Każdemu obiektowi (grafika wektorowa bywa także nazywana obiektową) można przyporządkować w zasadzie dowolną liczbę dowolnych atrybutów, a także  przypisać im różne sposoby wizualizacji, uzależnione np. od przyporządkowanych im cech atrybutów, w celu podniesienia czytelności prezentowanych danych.

Nasz regulamin   |   Polityka prywatności

TO DESIGN Studio Projektowe